En asil duygunun insanlarıdır. Gerçekten. İroni felan yapmıyorum. Sonuçta insan hayatında en çok kimi sever, en çok kiminle birlikte olur, en çok kimi gözlemler? Tabi ki sevgilisi. Eee sevgilisi ile şekillenmesinde seninle, benimle kapıcısı cafer efendi ile mi şekillensin yani. Kimse bana “şekillenmesin kardeşim, kendi karakteri yok mu?” diye gelmesin. Bi düşünün bu durumda iletişime, paylaşıma ve bunların sonucunda insanın geçirebileceği gayet de doğal değişime ne diyeceksiniz? Buna şekillenme, büyüme, olgunlaşma, uyum sağlama filan diyoruz biz kendi aramızda. Olması gereken, doğru olanı bu. Haa bir de şu var. Sanki bu şekillenmeyi hep kötü yönde, bir özenme, bir kendini yok sayıp, karşısındakinin karakterine bürünme olarak algılamışız sanki. Peki siz ananızın karnından şu an sahip olduğunuz beğeniler, beceriler, özelliklerle mi...

Devamını Oku