Hırs... bugünlere gelmemde ki belki en büyük etkendi eskiden. Fakat 3 4 senedir değil. Eskiden elimi bir işe atıyorsam en iyi olmam gerektiğine inanır ve o şekilde başlardım herşeye. Nitetim bir şekilde en iyi olur tatminiyata ulaşır ve dururdum. Fakat sonradan fark ettimki ben hırsımı yönetek yükselmiyordum hırsım beni yönetiyordu ve ne kadar yükselirsem yükseleyim istediğim mutlulukta değildim o yüzdende geri plana çekilmeyi tercih etmiştim. Daha huzurluydum göz önünde olmamaktan. Dün bir değişiklik yaparak 1 aydır kesmediğim sakallarımı kısaltıp iş görüşmesine gittim. Arkasından görüştüğüm bir kaç arkadaşımla nargile eşliğinde Jenga oynamaya başladık. Ve oyunlarda nedense kaybetmeyi pek sevmem. Ve şans bu ya... devrilmek bilmedi taaki son parçaya kadar. Hayatımda ilk kez jenganın parçalarının bittiğini gördüm ve benimde karşımdaki insanında sinirden elleri titredi parçaları alırken :) Marbucu 3 – 4 defa düşürmemde cabası. Fotoğraftada görüldüğü üzere ilk haliyle son taş konmadan önceki hali arasında epey fark oluştu. Yinede ilk parçayı alanda son parçayı koyanda o olmasına rağmen ben kazandım sapanca tatilini. Ha arkasından tavlada birde Cumartesi gecesi Lebi Derya programı kazandım. Gözlerimden görebilirsiniz...

Devamını Oku